5 Kasım 2009 Perşembe

King Diamond "Abigail II - The Revenge" kritiği

Bu da yine Laneth dergisi:

KING DIAMOND – Abigail II (The Revenge)

Üstün insan King Diamond yine yaptı yapacağını. Uzun süredir sabırsızlıkla beklediğimiz albümü nihayet çıktı ve yaşadığımız heyecan kasırgasının boşuna olmadığını gördük. Bana göre arşivlerimize yeni bir şaheser katmış olacağız bu albümle.
Aslında bir önceki albümü “House of God” daha ilk dinleyişte bir tokat gibi patlıyordu yüzünüze. Bu albümü ise dinledikçe, hazmettikçe gerçek tadına varıyorsunuz, zira hem müzikal açıdan, hem de lirikler bakımından inanılmaz detaylarla bezeli.
King’in “bu kadro olmasaydı bu albümü yapamazdık” sözünü doğrularcasına tüm grup elemanları son derece başarılı bir performans sergilemişler. Albümün kayıtları sırasında altı yaşında bir ufaklık “Little One”ı canlandırmış. Bu arada kayıtlarda garip, anlaşılamayan olayların da ardının arkasının kesilmediğini belirtelim ki albümü yabana atmaya kalkışan olmasın!
“Abigail II”nin hikayesi beklenmedik gelişmelerle, umulmadık ve karmaşık akrabalık ilişkileriyle dolu. Aynı zamanda birçok eski albüme göndermeler var. Adından da anlaşılacağı gibi intikam temasını işleyen albümde şiddetin her türlüsü mevcut, hatta ruhsal düzlemde bir ensest bile söz konusu. Dinleyici, yer yer şaşkınlıkla, yer yer dehşetle karşılayacağı gelişmelerle kapkaranlık bir dünyaya sürükleniyor bu mükemmel senaryoyu izlerken.
Her zamanki gibi hikayedeki gelişmeler ve kişilerin ruh halleri müzik tarafından en iyi biçimde yansıtılmış. Albümün sonundaki “Mommy”de bitmek bilmeden tekrarlanan melodi aynı zamanda Abigail’in bir türlü bitmek bilmeyen lanetini de yansıtıyor bana göre.
Tüylerinizi diken diken edecek bu albümü alın dememe gerek olduğunu sanmıyorum bu kadar söz söyledikten sonra. King Diamond hastaları zaten çoktandır bu albümü gelir gelmez almıştır bile. Diğerleri de artık akıllarını başlarına toplasınlar diyorum, başka da bir şey demiyorum.

Seyda “Abigail” Babaoğlu

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder